alorarola

kuran ı kerim’in 94. suresidir.

"inşirâh" açılmak, genişlemek, sevinmek manalarına gelir. duhâ sûresinden sonra mekke’de inmiştir. 8 (sekiz) âyettir. bu sûrede peygamberimizin, çocukluğunda risalete hazırlamak üzere kalbinnin açılıp arıtılmasından söz edilmektedir. ayrıca, onun getirdiği dindeki kolaylıklara dikkat çekilerek allah’a şükretmeye teşvik edilmektedir.

kuran ı kerim’in 93. suresidir.

duhâ, kuşluk vakti demektir. sûre, adını ilk ayette geçen bu kelimeden alır. fecr sûresinden sonra mekke’de inmiştir, 11 (onbir) âyettir. sûrede âhir zaman peygamberinin hususiyetlerinden biri yani yetim oluşu ele alınır ve kendisi teselli edilir.

kuran ı kerim’in 92. suresidir.

geceye yeminle başladığı için "leyl" denilmiştir. mekke’de inmiştir, 21 (yirmibir) âyettir. bu sûrede insanoğlunun iki zıt davranışından, cömertlik ve cimrilikten bahsedilir. imanlı olmakla cömertlik, imansızlıkla cimrilik arasındaki ilişkiye dikkat çekilir.

kuran ı kerim’in 91. suresidir.

kadir sûresinden sonra mekke’de inmiştir, 15 (onbeş) âyettir. adını, sûrenin ilk kelimesi olan ve "güneş" anlamına gelen "şems"ten alır. bu sûrede insanın yaratılışında var olan iki özellik ele alınır: iyilik ve kötülük. insanın yaratılışında, iyi olmak da kötü olmak da kabiliyet olarak vardır.

kuran ı kerim’in 90. suresidir.

mekke’de kaf sûresinden sonra inmiştir. 20 (yirmi) âyettir. adını, ilk âyette geçen, mekke’yi anlatan ve "şehir" anlamına gelen "beled" kelimesinden almaktadır. bu sûrede insanın yaratılışından, onun bazı davranışlarından, insana verilen üstün vasıflardan, o vasıfları iyiye kullanmayanın kötü âkıbetinden, iyiye kullananların da mutlu geleceklerinden söz edilir.

kuran ı kerim’in 89. suresidir.

fecr, tan yerinin ağarması ve şafak manasına gelir. fecr sûresi, leyl sûresinden sonra mekke’de inmiştir, 30 (otuz) âyettir. bu sûrede eski kavimlere ait kıssalar hatırlatılır. insanoğlunun kötülüğe yönelmekte olduğu belirtilerek bunun kötü sonucu, dünya hayatından sonraki hayat ve oradaki durumlar kısaca anlatılır.

kuran ı kerim’in 88. suresidir.

adını, ilk âyette geçen ve her şeyi saran, kaplayan, dehşeti her şeye ulaşan kıyamet günü anlamına gelen "ğâşiye" kelimesinden alır. ilk gelen sûrelerden olup, zâriyât sûresinden sonra mekke’de inmiştir. bu sûrede kıyamet ve ahirete ait haberler vardır. ayrıca allah’ın varlığını anlamaya yardım edecek bazı kevnî deliller serdedilmiştir. hayatın bir plan ve program içinde akıp gittiği, bu akışın sonunda allah’a varılacağı ve o’nun katında hesap verileceği anlatılır. 26 (yirmialtı) âyetti

kuran ı kerim’in 87. suresidir.

allah’ın "yüce" anlamındaki adıyla başladığı için "el-a’lâ" denilen bu sûre 19 (ondokuz) âyet olup, mekke’de inen ilk sûrelerdendir. cenab-ı allah bu sûrede kâinatın esrarını, oluşunu, işleyişini özlü bir anlatımla ifade etmiştir.

kuran ı kerim’in 86. suresidir.

beled sûresinden sonra mekke’de inmiştir, 17 (onyedi) âyettir. adını, 1. âyette geçen "târık" kelimesinden alır. târık, geceleyin gelen, şiddetlice vuran, kapı çalan demektir. sûrede geçen târık ise gece fazla ışık saçan yıldıza denir ki, bu, sabah yıldızıdır. mecâzî olarak da ünlü kişiye denir. bir edebî sanat olarak cahiliye devri geceye, o devirde gelen hz. peygamber de geceyi aydınlatan ve sabahı müjdeleyen sabah yıldızına benzetilmiş olabilir.

kuran ı kerim’in 85. suresidir.

şems sûresinden sonra mekke’de inmiştir; 22 (yirmiiki) âyettir. "bürûc", burc kelimesinin çoğuludur. sûrede burçları olan gökyüzüne, kıyamet gününe ve o güne tanıklık edecek olanlarla, yine o gün müşahede edilecek olaylara yemin edildikten sonra yemen’de geçmiş bir olaya temas edilir: yahudi zûnuvas ve adamları, yahudiliği kabul etmeyen necran hıristiyanlarını, hendek içinde yakılmış bir ateşe atarak yakarlar ve yanmakta olan insanları seyrederler. bu şekilde işkence ile yakılıp öldürülen kimseler inançları uğrunda ölmüşlerdir.

kuran ı kerim’in 84. suresidir.

infitâr sûresinden sonra mekke’de inmiştir, 25 (yirmibeş) âyettir. göğün yarılmasından söz ettiği için bu adı almıştır.

kuran ı kerim’in 83. suresidir.

mekke’de inmiştir, 36 (otuzaltı) âyettir. ölçü ve tartılarında hile yapanları kötüleyerek başladığı için bu adı almıştır.

kuran ı kerim’in 82. suresidir.

nâziât sûresinden sonra mekke’de inmiştir. 19 (ondokuz) âyettir. manası "yarılmaktır"tır. göğün yarılmasından söz ederek başladığı için bu adı almıştır. konusu ahiret âlemidir.

kuran ı kerim’in 81. suresidir.

mekke’de inmiştir, 29 (yirmidokuz) âyettir. sûrenin başında güneşin dürülmesinden söz edilmiş ve adını da buradan almıştır. sûrenin söz dizisinde, ihtiva ettiği konuya ilişkin anlamları yankılandıran ve güçlendiren mükemmel bir musikî taklit edilemez bir âhenk vardır.

mekke’de inmiştir, 42 (kırkiki) âyettir. adını, "yüzünü ekşitti, buruşturdu" anlamına gelen ilk kelimesinden almıştır. bu sûrenin iniş sebebiyle ilgili olarak şöyle bir hadise nakledilmiştir: efendimiz; velîd, ümeyye b. halef, utbe b. rabîa gibi kureyş’in ileri gelenlerine islâm’ı anlattığı bir sırada âmâ olan abdullah b. ümmü mektum gelir ve "yâ resûlallah! allah’ın sana öğrettiklerinden bana da öğret" der. o esnada resûlullah (a. s.) cevap vermez. çünkü kureyş’in bu ileri gelen kimseleri, zaten kendilerine özel muamele edilmesini istiyorlardı. efendimiz onları gücendirmek istemedi. abdullah tekrar seslenince elinde olmayarak yüz hatları değişti. bu esnada onlar kalkıp gittiler. biraz sonra bu âyetler geldi. resûlullah’ın bazı davranışlarını tenkit ve onu ikaz mahiyetinde gelen bu ve benzeri âyetler, onun hak peygamber olduğuna en büyük delildir. zira hiç kimse kendisini bu şekilde tenkit etmez.

kuran ı kerim’in 79. suresidir.

nebe’ sûresinden sonra mekke’de inmiştir; 46 (kırkaltı) âyettir. adını, "söküp çıkaranlar" manasına gelen "nâziât" kelimesinden alır. ana fikir olarak kıyameti konu edinir. cenab-ı allah, sûrenin başında, kendilerini, ilk beş âyette belirtilen güç ve melekelerle donattığı varlıklara yemin etmektedir.

kuran ı kerim’in 78. suresidir.

meâric’den sonra inmiştir; ilk mekkî sûrelerden olup 40 (kırk) âyettir. "nebe’ " haber demektir. kıyamet haberlerini ihtiva ettiği için bu ad verilmiştir.

kuran ı kerim’in 77. suresidir.

mekke’de inmiştir. 50 (elli) âyettir. "gönderilenler" anlamına gelen "el-mürselât" kelimesi ile başladığı için sûre bu adı almıştır. müfessirler, "gönderilenler"den maksadın, âlemin idaresi ile görevli bir kısım melekler veya rüzgârlar, yahut peygamberler, yahut da kur’an âyetleri olabileceğini belirtmişlerdir.

kuran ı kerim’in 76. suresidir.

mekke’de veya medine’de nâzil olduğuna dair rivayetler vardır; 31 (otuzbir) âyettir. adını ilk âyetinde geçen "el-insân" kelimesinden almıştır. "hel etâke", "ed-dehr", "el-ebrâr" ve "el-emşâc" isimleri ile de anılır.

kuran ı kerim’in 75. suresidir.

mekke’de nâzil olan bu sûre, 40 (kırk) âyettir. adını, ilk âyetinde geçen "el-kıyâme" kelimesinden almıştır.