passive

maskeyle oyunculuğa dayalı tiyatro. maskenin kökeni, katılaşmış ölü insan yüzü olarak ölümün trajikliğinden kaynaklanır; bunun için de maske, öbür dünyaya ilişkin olarak gündelik gerçeğin yerine "ikame gerçeklik"i, çifte gerçekliği; "kılık değiştirme" olarak oyunculuğun temel güdüsünü oluşturur; bu anlamda da tiyatro, maske tiyatrosu olarak başlamıştır, denebilir. maske tiyatrosu’nun ilk önemli uğrağı, antik yunan tiyatrosudur. insan yüzünden büyük olmayan maskelerle oynanan antik tragedyaya 28 değişik maske tipi; komedyada ise 44 ayrı maske tipi vardı. maskeler, uzaktan görülebilirlik ve tip çizme özellikleri yanısıra, oyuncuların çok çabuk rol değiştirmesine, değişik rolleri oynamasına olanak sağlıyordu. maske tiyatrosu’nun ikinci önemli uğrağı commedia dell’arte’dir; burada, tipler, kendilerine özgü maskeleriyle belirlenimliydiler. 20. yüzyılın başlarında tiyatro reformuyla birlikte, üstün kukla anlayışı içinde, maske yeniden önem kazanmıştır. çağdaş tiyatroda brecht, grotowski, strehler gibi yönetmenler ile bread and puppet theatre gibi topluluklar, maske tiyatrosu’nun özgün örneklerini vermişler; theatre du soleil (paris) gibi topluluklar, etnik tiyatro anlayışı içinde, yabancı kültürlerin giysi, dans ve müzik biçimleriyle birlikte maske geleneğini de kendi uygulamalarına almışlardır.

köşebaşlarında, yalın, hemen anlaşılabilecek, genellikle siyasal ve toplumsal içerikli, kalın çizgili oyunlar oynayan az kişili topluluk.

antonin artaud’nun 1938’de öne sürdüğü, oyunculuğu, bilincin yok edildiği trans durumuna kadar götüren, dolayısıyla oyuncuyu yok eden ve seyredeni şoka uğratacak sahneleri kapsayan aşırı bireyci tiyatro anlayışı.

bir kentin kenar semtlerinde gösteri düzenleyen yerleşik ya da gezici tiyatro topluluğu.

sayıları bini bulan oyuncu ve izleyicinin yer aldığı tiyatro. tiyatro reformu düşünceleri bağlamında yer almış olan kitle tiyatrosu kavramı, ilk kez 1920’de rusya’da, "kızıl takvim yılı" şenliklerinde gerçekliğe kavuşmuş; daha sonra 1920-24 yıllarında leipzig sendika şenlikleri oyunlarında, e. toller’ın yazdığı senaryolarda, 1930’larda sosyal demokrat spor şenliklerinde, daha sonra da nazi döneminin kitlesel gösterileri içinde yer almıştır. kitle tiyatrosu’nda, kitlelerin topluca ritmik devinimi , koro halinde konuşma, müzik, ışıldak ışığı, vb. önemli öğelerdir.

ortaçağ dinsel tiyatrosunun bir oyun türü. hıristiyan ahlak öğretisinin propagandasına dayanan ibret oyunu’nda eylem, "hayır" ve "şer" gibi kişileştirilmiş soyutlamalar, alegorik kişileştirmeler arasındaki savaşım biçiminde geçer. gizem oyunlarına karşıt, ibret oyunu, tek perdelik oyunlar halinde, meslekten oyuncularca oynanırdı. ibret oyunu, üç bölümden oluşurdu: ölüm dansı, erdemler arasındaki atışma ve insanlığı temsil eden oyun kahramanının kendi ruhunun kurtuluşu adına bir çatışmadan geçmesi. ibret oyunu, zamanla dünyevi özellikler kazanmış, insanlık gibi soyut kişileştirmelerin yerini somut kişiler alırken, soyut kavramlar da güncel yaşama indirilmiştir.

tiyatronun tiyatro, oyunun oyun olduğunu vurgulayan, kişileri ve olayları canlandırmadan gösteren, seyirci ile sahne arasında estetik uzaklık (yabancılaştırma) koyup seyircinin oyuna ussal yoldan katılmasını sağlayan tiyatro anlayışı.

17. yüzyıl ispanyol tiyatrosunun bir oyun türü. şenliklerde tek perdelik, güldürülü oyun olarak; çokperdelik oyunlarda ise, içerikle ilgili olmayan, ara oyun olarak oynanan entremes, ispanyol tiyatrosunun başlıca oyun biçimi olarak yer almıştır.

xvii.yüzyıl ortasından xviii. yüzyıla değin süregelen dinsel öğreti tiyatrosu. barok tiyatro biçemini benimsemiştir. luther’in din reformuna karşı gerçekleştirilmiş olan ve yalnızca katoliklere özgü gerici bir tiyatro anlayışıdır.

20. yüzyılın başlarında tiyatro mimarisi ve sahne tasarımı alanında yenilikçi öncü denemelerde bulunmuş, daha çok dışavurumcu akıma bağlı bir orta avrupalı sanatçılar topluluğu ve etkinlikleri. 1921’de bauhaus’ta kurulan atölyede lothar schreyer yönetiminde bauhaus sanatçıları, ilk yıllarda dışavurumculuğun izinde yürümüşler; daha sonra, oskar schlemmer’in atölye yönetiminin başına geçmesiyle, dışavurumculuktan bağımsızlaşarak, tümel bir görsel sanatlar anlayışını kurmaya yönelmişlerdir. sahnenin kendisini bir anlatım aracı haline getirecek ve yeni anlatım biçimlerine olanak sağlayacak bir mimarlık tekniğini tiyatroda gerçekleştirme amacını gütmüşler; sahneyi "ses, ışık, uzay, biçim ve devinimin etkin yoğunlaşması" olarak almışlardır. tüm göreneksel natüralist öykünmeci sanat tekniklerinden uzaklaşan bauhaus sanatçıları, izleyiciyle bütünleşmeyi sağlamak amacıyla, izleyici yerini yeniden ele alarak, çerçeve sahnenin yerine alan sahne ile çember sahneyi getirmişler, w. gropius, tümel tiyatro yapısına elverişli, üç ayrı sahne türünü içinde barındıran bir yapı tarzını gerçekleştirmiş; sahnenin törensi kökenlerini yakalamak istemiştir. tiyatro yapısı ile sahne oylumu arasındaki ilişkiyi, geometrik ile matematik ve mekaniğin kurallarını sahne ile oyuncu üzerinde uygulamaya çalışan o. schlemmer, kübik sahne uzayı içinde uzay-beden diyalektiğini yakalamaya, biçim-renk-uzay üçlüsünü oluşturmaya, geometrideki küre, küp ve koniyi sahnenin yükseklik, derinlik ve genişlik boyutlarıyla karşılamaya çalışmıştır. böylece, oyuncu, sahnede "devingen uzaysal plastik" anlatımın öğesi olarak algılamıştır. bauhaus tiyatrosu bağlamında yenilikçi sahne mimarlığı, sahne tasarımı ve tekniği ile oyunculuk çalışmalarını yürüten öbür bauhaus sanatçıları arasında, mekanik bauhaus sahnesi tasarımıyla h. loew, "küresel tiyatro" yapısı tasarımıyla a. weininger ve f. molnar, tümsel tiyatro anlayışıyla l. moholy-nagy, mekanik bale görüşüyle k. schmidt, f. bogler ve g. tellscher sayılabilir.

uzun bir oyunun bitiminden sonra oynanan tek perdelik kısa oyun.

bir oyun arasında yer alan kısa bölümlü gösteri. antik koro, ispanyol entremese, ingiliz interlude, fransız fars, halk şarkısı ve kaba oyun gibi sanatsal canlandırma biçimlerinden gelişmiş olan ara oyun, dans, pantomim, akrobasi, koro, şarkı, okuma, bale, burlesk, vb. gibi öğeleri içerir. ingiltere’de 15. ve 16. yüzyıllarda uzun bir oyunun arasında oynan kısa oyunlar, italya’da 15. ve 16. yüzyıllarda halk pastoral oyunları ile ciddi ya da müzikli oyunlar arasında yer alan hafif ve güldürülü kısa gösteriler, ispanya’da 16. ve 17. yüzyıllarda dinsel yortularda oynanan ve genellikle bir dansla biten kısa güldürülü oyunlar, ara oyun kapsamına girer.

(bkz: atın intikamı)

nickini kimler var’da gördüğümde önce ne bu lan? diye okuduğum fakat daha sonra silkelenerek tekrar okuduğumda nebulas olduğunu anladığım okuyucu. hoşgelmiş efendim.

(bkz: bilgi sözlük anormalce karşılama komitesi) sundu...

iç saha maçlarını 34,600 kişilik estadio la romareda stadyumunda oynayan la primera ekibi.
kadrosu da pek bir güzeldir. orta sahası çift ön libero ve çift ofansif ortasaha şeklindedir. ön liberoları zapater ve celades ofansif ortasahaları ise aimar ve d’alessandro’dur. forvette ise hızlı ewerthon yavaş ama bitirici diego milito’ya eşlik etmektedir ve ortaya şahane bir takım ortaya çıkar.
takım şu anda la primera’da üst sıraları zorlamaktadır.

iç saha maçlarını 45,000 kişilik estadio ramón sánchez pizjuán stadyumunda oynayan la primera ekibi.

iç saha maçlarını 69,900 kişilik allianz arena stadyumunda oynayan bundesliga ekibi.

iç saha maçlarını 22,500 kişilik bayarena stadyumunda oynayan bundesliga ekibi.

maçlarını 55,000 kişilik aol arena’da oyanayan bundesliga ekibi.

iç saha maçlarını 82,700 kişilik westfalenstadion’da oynayan bundesliga ekibi.