alorarola

(bkz: asya ili)

eski kenanlıların taptığı bir put.

incil’de beş ayrı kişinin adıdır:

1. i.ö. 40 ile 4 yılları arasında filistin’i roma adına yöneten büyük hirodes’tir. büyük hirodes öldüğünde krallığı üç oğlu arasında paylaşıldı: yahudiye ile samiriye hirodes arhelas’a (i.ö.4 - i.s.6) çelile ile pereya hirodes antipa’ya ’i.ö.4 - i.s.39) ve kuzeydoğu toprakları filipus’a (i.ö.4 - i.s.33/4) verildi.

2. hirodes’lerin en zalimi olan hirodes arhelas’ın adı. matta 2.22’de geçiyor. kötü idaresinden ötürü yahudiye ile samiriye’nin yönetimi daha sonra bir roma valisine verildi (i.s.6).

3. tetrark (bölge kralı) hirodes olarak da tanınan hirodes antipa, kendi üvey kardeşi filipus’un eşi hirodiya ile evlenebilmek için ilk eşini boşadı. hirodes antipa, bu evliliğe kutsal yasa’ya aykırı diye karşı çıkan yahya peygamberi tutuklatıp öldürttü. isa mesih’i yargılanmak üzere pontiyus pilatus’a yollayan da aynı hirodesti.

4. büyük hirodes’in torunlarından kral 1. hirodes agripa, i.s.37 ile 44 yılları arasında filistin’in çeşitli bölgelerini yönetti. 44. yılındaki ölümü incil’de kaydedilmiştir.

5. 1. hirodes agripa’nın oğlu olan 2. hirodes agripa, babasının krallığını i.s.48 yılında miras aldı. pavlus’un duruşmasında bulunan, bu agripa’ydı.

honaz yakınlarında, denizli’nin 16 km doğusunda bulunan şehir.

eski tarihde

(bkz: incil)

iç anadolu bölgesinin ismidir.

(bkz: galatyalılara mektup)

eski grekçede incil demektir.
arapça olarak bilinen karşılığına incil.
türkçe olarak bilinen karşılığınada müjde denilir.

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

pavlus’un imanı ve sevinci, çektiği bütün sıkıntı ve acılara rağmen, tüm mektup boyunca göze çarpıyor. gerçekte sevinç ve sevinmek sözcükleri on yedi kez tekrarlanır. pavlus, mesih uğruna tutuklandığının saray muhafızlarınca bilinmesinden, ayrıca birçok inanlının, çektiği sıkıntılardan cesaret alıp tanrı sözünü yüreklilikle yaymalarından büyük sevinç duyuyor. mesih’i tanımakla karşılaştırılamayacağını söylüyor. hedefe ulaşmak ümidiyle koşmaya devam ettiğini yazıyor.
bunu yanı sıra filipili dostları için dua etmekte. ve mektubuyla onları yüreklendirmeye çalışmaktadır. sevinmeleri birlik içinde olmaları; yalnız kendilerini değil, başkalarını da düşünmeleri gerektiğini yazıyor.
filipilileri, mektubun ünlü 2:5-11 ayetlerinde, mesih’in olağanüstü alçakgönüllülük örneğiyle cesaretlendirmeye çalışır. yanlış öğreti yayanlar tarafından saptırılmamaları, kendilerine karşı olanlardan yılmadan rab’be sımsıkı bağlı kalmaları gerektiğini hatırlatır. onlara da kendisi gibi mesih uğruna acı çekmek ayrıcalığı verilmiştir. pavlus onlara, beni örnek alın diyor

sonraki mektup;

(bkz: koloselilere mektup)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

korintliler tövbe ettikleri halde her şey pek de yolunda görünmüyor. kimi yahudi din adamları, ya da pavlus’un deyimiyle sözüm ona üstün elçiler korintlilere gelerek farklı bir müjde yaymaya çalışırlar. pavlus bu adamları korintlilere köleleştirmek isteyen sahte elçiler, aldatıcı işçiler diye niteler ve şiddetle eleştirir. öte yandan korintlilerin hala kendisini ve yazdıklarını daha içtenlikle benimsemelerini bekler. pavlus biraz da bu din adamlarının kendisine saldırmasından ötürü mektupta kendinden epey söz eder. amacının ve görevinin korintlilerce anlaşılmasını istiyor. bunun için görevini açıklamakta ve korintlilere nasıl davrandığını anlatmaktadır. kendi yaşayışını sözüm ona üstün elçilerin faaliyetleriyle karşılaştırır. pavlus’un bu denli gayretleri olmasının nedenlerini kavramak, ruhsal önderlerin çağlar boyunca görevlerini yerine getirmelerine büyük ölçüde yardım etmiştir.

pavlus mektubun 8. ve 9. bölümlerinde kudüs’teki yoksullara yapılacak bağışlardan söz ederek koritnlileri, vaat ettikleri bağışları toplamaya çağırır. titus’la birlikte iki kardeş bunun hazırlığı için korint’e gider.

sonraki mektup;

(bkz: galatyalılara mektup)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

her ne kadar pavlus olumlu bazı şeylerden söz edebiliyorsa da, mektup genelde ruhsal açıdan olgunlaşmamış bir topluluğun kendine bir çeki düzen vermesi için yazılmıştır. mektup, bu inanlıların manevi babası olan pavlus’un onlar için çektiği kyagılardan kaynaklanan uyarıları içerir. pavlus onları her bakımdan kutsal olmaya çağırıyor. aralarındaki bölünmeler ve dünyasal bilgeliklerine ilişkin gururlanmalar pavlus’un en çok kaygılandıran konulardandır. bu sözde bilgeliğe karşı, çarmıha gerilen mesih’i tanrı’nın bilgeliği ve gücü olarak ilan etmektedir. pavlus ayrıca korintlileri cinsel ahlaksızlık, birbirlerine karşı açtıkları davalar ve toplantılardaki düzensizlikleri konusunda bir hayli azarlar. buna karşılık onları, sevgiyi kendilerine amaç edinmeye özendirir.

yazdıkları mektupta kendisine yönelttikleri sorulara cevap verir. bu sorular temelde bekarlık, evlilik, putlara sunulan kurban etinin yenip yenmemesi; ruhsal armağanlar ve bunların işlevleri ve kudüs’te bulunan yoksul inanlılara verilecek bağışların toplanmasıyla ilgilidir. mektup, korint’teki bazı kişilerin yadsıdıkları diriliş konusuna ilişkin öğretiyi de içerir.

sonraki mektup;

(bkz: korintlilere ikinci mektup)

incil’in son kitabıdır.

içeriği;

esinlenme, yuhanna’nın görünümlerinden oluşuyor. yuhanna kendini sıkıntıda, tanrısal egemenlikte ve sabırda ortağınız ve kardeşiniz diye tanıtır. bu yuhanna ile elçi yuhanna’nın aynı kişi olduğu kabul edilir. yuhanna, kitaba kaynaklık eden görümleri, inanlıların baskı altında olduğu bir dönemde, ya roma imparatoru neron’un (i.s. 54/68) son yıllarında ya da domityan’ın zamanında (i.s. 81-96) almıştır.
kitap, ilk yüzyılda oldukça yaygın ve sembolizm yönünden zengin bir yazın türü olan apokaliptik türündendir. bu yazın türü, tanrı’nın insanlık tarihindeki amacını açıklamayı hedef edinir (apokaliptik grekçede açınlama, vahiy alamında bir fiilden gelir) apokaliptik yazılar, ağırlıklı olarak eski antlaşma’ya dayanır. tanrı’nın tek egemen olduğu, iyi ve mükemmel amacını gerçekleştirmek için sonunda dünya tarihini doğaüstü olaylarla etkileyici görüşü, apokaliptik görüşün ağırlıklı noktasını oluşturur. tanrı’nın karşıtları, simgesel olarak çoğu kez karşımıza canavarlar vb. biçiminde çıkan kötülüğün çeşitli güçleridir. görümler, konuşan melekler, kıyasıya dövüşen büyük güçler var. sonunda, tanrı’ya inanıp zulüm görmüş olanların öcü alınır. sorunumuz şu ki, kitabın yazılışından iki bin yıl sonra bugün bu simgelerin çoğunun ne anlama geldiğini bilmiyoruz. bu nedenle esinlenme’yi yorumlamakta dikkatli olmalı,. ayrıntılar hakkında fazlaca dogmatik olunmamalı. her ne olursa olsun. bu kitap tanrı’nın bir esinlenmesidir; anlaşılsın ve uygulansın diye verilmiştir. ana konular açıktır.
yuhanna bu kitabın bize isa mesih’in esinlenmesi olduğunu, tanrı’nın yakın zamanda olması gereken olayları kendi kullarına göstermesi için isa’ya bu esini verdiğin özellikle belirtir. yuhanna’dan gördüklerini, o anda olup bitenleri ve gelecekte olacakları yazması istenir. kutsal ruh ve melekler, ne yazması gerektiği konusunda onu yönlendirir. yuhanna, ilk yüzyılda anadolu’nun bugünkü ege bölgesinde oluşan yedi inanlı topluluğuna yönelik özel bildirimler alır. bildirimler, çeşitli buyruklar, övgüler, uyarılar ve vaatler içerir. esinlenme kitabı, isa’ya ve tanrı görkemine ilişkin görümler ve gökte yer alan tapınmadan sahneler içerir. isa’ya ve tanrı’ya ait çeşitli unvanları sıralar.
kitap, dünyanın uğrayacağı tanrı gazabından ve tanrı yargısından söz eder. insanlar bu yargıya aldırmaz, tövbe etmeye yanaşmazlar. söz konusu yargı, yedi mühürün açılması, yedi borazanın çalınması ve tanrı öfkesiyle dolu yedi tasın yeryüzüne boşaltılmasıyla gerçekleşir. yedinci borazanın çalınmasıyla dünyanın egemenliği rabbimizin ve o’nun mesihi’nin olduğu deniyor. ejderha, yani şeytan, gökten yeryüzüne atılır. kendisi ve yandaşları bir süre için sahip oldukları gücü sergilerler. ne var ki, birer birer yenilgiye uğrarlar. babil yıkılır, canavar ve sahte peygamber ve sonunda şeytan ateş gölüne atılır.
ölüler yaptıklarına göre yargılanır. adleri yaşam kitabında bulunanlar yeni bir göğe, yeni bir dünyaya kavuşur. bundan böyle tanrı’nın konutu insanların arasındadır. tanrı onların arasında yaşayacak. onlar o’nun halkı olacaklar. tanrı’nın kendisi de onların arasında bulunacak. onların gözlerinden bütün yaşları silecek. artık ölüm olmayacak.artık ne yas, ne ağlayış, ne de ıstırap olacak. adları yaşam kitabında olmayanlar ateş gölüne atılır. ikinci bölüm budur.

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

yahuda tek efendimiz ve rabbimiz isa mesih’i inkar eden bu kişilerin yaşamına ilişkin çok şey söylüyor. kendi tutkularının peşinden giden bu adamlar, tanrı lütfunu sefahate araç ederler. yakınıp söylenen, yerici ve alaycı kişilerdir. yalnız kendilerini besleyen çobanlar gibi, amaçları sadece kazançtır. bölücüdürler ve meyvesiz bir yaşam sürerler. yahuda okuyucularına, eski antlaşma zamanında tanrı’nın söz dinlemeyenleri cezalandırdığı gibi, yanlış öğreti yayan bu kişileri de cezalandıracağını hatırlatıyor. bu bağlamda, inanlılar gerçek iman uğruna mücadeleye ve kendilerini bu iman temeli üzerinde geliştirmeye özendiriyor. yoldan sapanları tekrar yola çekip kurtarmalarını istiyor. mektubunu şu güvenceli sözlerle bitiriyor: kurtarıcımız tek tanrı, sizi düşmekten alıkoyacak, kendi yüce huzuruna büyük sevinç içinde lekesiz olarak çıkaracak güçtedir.
kuşkulandığımız öğreticilerle karşılaştığımızda yahuda mektubu bize yol gösterebilir. mektupta sözü geçen günahların bu tür kişilerin yaşamında olup olmadığına bakmalıyız. isa onları meyvelerinden tanıyacaksınız diyor.

sonraki kitap;

(bkz: esinlenme)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

yuhanna, gayus’u gerçeğe bağlılığından ve müjde’yi yayanlara gösterdiği konukseverlikten ötürü över. buna karşılık, konuk müjde’cileri kabul etmeyip topluluğu etkisi altına almak isteyen diyotrefis’i kınar. yuhanna’nın gayus’a salık verdiği dimitriyus, aynı zamanda mektubu da getiren kişi olabilir.

sonraki mektup;

(bkz: yahuda nın mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

yuhanna okuyucularını mesih’in beden alıp geldiğini yadsıyanlar konusunda uyarmak için yazıyor. ilk iki yüzyılda gezici müjdeci ve din öğretmenlerinin müjde’yi yaymakla önemli payları vardı. inananlar çoğu kez onları ağırlayıp sonraki yolculuklarında yardım etmişlerdir. yuhanna, yanlış öğreti yayanları ağırlamak bir yana, onlara selam bile verilmemeli diyor. yanlış öğretiler karşısında isa mesih’e sevgiye ve gerçeğe ilişkin doğru öğretiye ağırlık veriyor.

sonraki mektup;

(bkz: yuhanna nın üçüncü mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

yuhanna, metubunun birkaç amacı olduğunu söyler:

ilk olarak mesih’in kimliği üzerinde durur. mesih, baba’yla birlikteydi, sonra beden alıp dünyaya geldi ve bizlere görüntü. o tanrı oğlu’dur. günahları ortadan kaldırmak ve iblis’in yaptıklarına son vermek için geldi. gerçek olan’ı (tanrı’yı) tanımamız için bize anlama gücü vermiştir.
yuhanna, mektubun ikinci kısmını şöyle açıklıyor:
bunları size, günah işlemeyesiniz diye yazıyorum. gerçekte mektubun tamamı günah konusunu uzun uzun işler. inanan, mesih pak olduğu gibi kendini pak kılar. ve günah içinde yaşamaz. ne var ki, günahımız yok dersek, kendimizi aldatırız ve içimizde gerçek olmaz. ama günahlarımızı itiraf edersek, güvenilir ve adil olan tanrı, günahlarımız bağışlayıp bizi her kötülükten arındıracaktır. günaha karşı sahip olduğumuz seçenek, mesih’in buyruklarına uyup birbirimizi severek, ışıkta yürümektir. çünkü sevgi tanrı’dandır. tanrı sevgidir.
yuhanna ayrıca, ben bunları tanrı oğlunun adına iman eden sizlere, sonsuz yaşama sahip olduğunuz bilesiniz diye yazdım diyor. böylesine güven veren bilgi, yaşam ve iman tekrar tekrar işlenen konulardır.
yuhanna başka bir ayette diyor ki, bunları sizi saptırmak isteyenlere ilgili olarak yazmış bulunuyorum. yanlış öğeti yayan bu kişiler, isa’nın beden alıp dünyaya geldiğini inkâr ediyorlardı. mektubun önemli bir bölümü, büyük olasılıkla bu kişilerin küçümsediği gerçekleri vurgulamak için kaleme alınmıştır. mektupta sıkça tekrarlanan kavramlardan biri de gerçek kavramıdır.

sonraki mektup;

(bkz: yuhanna nın ikinci mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

petrus, mektubu alanlara tanrı’nın neler sağladığını hatırlatmakla söze başlıyor. tanrı bize, kendi yolunda yürüyebilmemiz için gereken her şeyi vermiştir. petrus, inanlıların geliştirmesini istediği yedi temel niteliği, erdem, bilgi, özdenetim, dayanma gücü, tanrı yoluna bağlılık, kardeş severlik ve sevgi sıralayarak inanlıları gayretli olmaya özendiriyor. bildirisinin uydurma masallara dayanmayıp peygamberlerin sözlerinden ve kişisel deneyimlerinden kaynaklandığını altını çizerek belirtir. isa ile birlikte dağa çıktığında isa’nın görünümünün değiştiğini görmüş ve tanrı’nın sesini işitmişti.
bunların yanı sıra kutsal yazıların kesinliğini de vurgular. okuyucularını yanlış öğreti yayanlara karşı uyarır eski antlaşma’dan (tevrat, zebur vs.) örnekler vererek bu tür adamların uğrayacağı cezayı belirtir. yaşamlarının tıpkı öğretileri gibi kötülükle dolu olduğunu vurgular. bu adamların isa’nın ikinci gelişindeki gecikmeye ilişkin alaycı iddialarını yanıtlar. gecikme, kimsenin mahvolmasını istemeyen, ama herkesin tövbe etmesini dileyen tanrı’nın sabrıyla açıklanır. petrus bu noktada inanlıları, rab’bin gelişini bekler ve o günün yaklaşmasını çabuklaştırırken kutsal ve tanrı yoluna yaraşır bir yaşam sürmeye çağırır. sonra petrus, mektubunu yazdığı aynı kişilere yazmış olan sevgili kardeşimiz pavlus’tan övgüyle söz ediyor. anlaşılan o ki petrus, pavlus’un mektuplarını diğer kutsal yazılarla aynı değerde buluyor.

sonraki mektup;

(bkz: yuhanna nın birinci mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

petrus, mektubun amacını 5. bölümün 12. ayetinde şöyle özetliyor: sizi yüreklendiriyor ve sözünü ettiğim lütfun, tanrı’nın gerçek lütfu olduğuna tanıklık ediyorum. buna bağlı kalın. inanlıların, özellikle karşılaştıkları baskı ve sıkıntılar karşısında dimdik ayakta durmaya ve doğru olanı yapmaya özendiriyor. baskı, mektup boyunca işlenen bir konudur. tanrı kutsal olduğu için, petrus inanlıları da kutsal olmaya çağırıyor. inanlılar bunu özel yaşamlarında, yetkililere ve efendilerine bağımlılıkta, eşleriyle ve birbirleriyle olan ilişkilerinde göstermelidirler. mektupta, inanlıların nasıl davranması gerektiğini anlatan yaklaşık 65 buyruk var. yine de her şey tanrı’nın lütuf çerçevesi içinde kalır. petrus, mesih’in sıkıntıları karşılamakta bize örnek olduğunu vurgular. tanrı’nın kendisi yeniden doğmamızı sağladı. bizi yaşayan bir ümide, göklerde saklı olan bir mirasa kavuşturdu. bizler seçilmiş bir soy, kral’ın kâhinleri, kutsal bir ulus, tanrı’nın öz halkıyız. bizi karanlıktan kendisinin şaşılacak ışığına çağıran tanrı’nın erdemlerini ilan etmek için seçildik. petrus, inanlıları şöyle yüreklendiriyor: sizi mesih’te olan kendi sonsuz yüceliğine çağıran ve tüm lütfun kaynağı olan tanrı, kısa bir süre acı çekmenizden sonra sizi yetkinleştirecek, pekiştirecek, güçlendirip temellendirecektir.

sonraki mektup;

(bkz: petrus un ikinci mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

mektup inanlının tutum, davranış ve özellikle sözleri üzerinde durur. içten bir imanın, iyi eylemlerle kol kola yürümesi gerektiğini üstüne basa basa vurgular. böylece 180 ayetten oluşan bu kısa mektup, nasıl düşünmemiz ve davranmamız gerektiğini açıklayan 45 kadar buyruk içerir. mektup inanlının tutumunu irdelerken, sıkıntıya dayanmak, alçakgönüllülük, tarafsızlık, merhamet, sabır arzularımızın sonucu doğan günah gibi konuları ele alır. zengin ve yoksulun durumuyla yakından ilgilenir. dizginlenemeyen dilden ve nasıl konuşmamız gerektiğinden bir hayli söz eder. imanlıyı sürekli dua etmeye özendirir.

sonraki mektup;

(bkz: petrus un birinci mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

yazarın ilk sözleri iletmek istediği bildiriyi özetliyor; tanrı eski zamanlarda peygamberler aracılığıyla birçok kez ve çeşitli yollardan atalarımıza seslendi. bu son çağda da her şeyin mirasçısı olarak belirlediği ve aracılığıyla evreni yarattığı kendi oğluyla bize seslenmiştir. ibraniler özde tanrı oğluna ilişkin bir mektuptur. yazar, oğul’u meleklerden ve musa’dan üstün gösterir. zayıflıklarımızı bilen, kendisini bir kere kurban edip günahı ortadan kaldırmak için çağların sonunda ortaya çıkan ve kendisinin aracılığıyla tanrı’ya yaklaşanları tamamen kurtarabilen baş kahin o’dur. baş kahin olarak ortaya çıkması, kutsal yasa’da değişikliği gerekli kılıyor; yeni bir antlaşma eskisinin yerini alıyor. bu yeni antlaşmaya göre tanrı diyor ki, yasalarımı onların zihnine işleyeceğim, yürekleri üzerine yazacağım. ben onların tanrısı olacağım, onlar da benim hakım olacaklar. kötülüklerini bağışlayacağım, günahlarını artık anmayacağım. isa, tanrı’nın huzuruna giden yeni bir yol açtı. biz de tanrı’ya güvenle yaklaşabiliriz.

mektup ayrıca tanrı’dan uzağa düşmek tehlikesiyle ilgili uyarılar içerir. iman olmadan tanrı’yı hoşnut etmek imkansızdır. ifadesinin yer aldığı 11. bölüm iman konusunda eşsiz bir bölümdür. imanda örnek alınacak erkek ve kadınlardan söz ediliyor. bunlar öyle kişiler ki, tanrı, onların tanrısı olarak anılmaktan utanmıyor.
mektubun son bölümü uygulamaya yönelik öğütleri içerir.

sonraki mektup;

(bkz: yakup un mektubu)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

pavlus bu mektubu filimun, afiya, arkipus ve filimun’un evinde toplanan imanlılara yazmakla birlikte, seslenmek istediği esas kişi, büyük olasılıkla kolose’deki topluluğun önderlerinden biri olan filimun’dur. pavlus ondan övgüyle söz ediyor. onu sevgili emektaşımız diye adlandırıyor ve hapisten salıverildikten sonra onun yanına gitmeyi umuyor.
pavlus, tutukluluğu sırasında filimun’un kaçak kölesi onesimus’la tanışır. yazdığı bu mektupta da onesimus için filimun’dan önemli bir ricada bulunur. onesimus, pavlus’un aracılığıyla iman etmekle kalmamış, onun sevgisini kazanmış, güvenilir ve sevgili bir kardeş olduğunu da kanıtlamıştır.
onesimus, kaçak dolaşan bir köle olarak roma yasalarına göre ölüm cezasına çarptırılabilirdi. ayrılırken filimun’u soyduğu da sanılıyor. ama pavlus, her şeye rağmen filimun’dan onesimus’u aynı imana sahip sevgili bir kardeş olarak kabul etmesini rica eder.
öyle görülüyor ki, mektup, koleselilere yazılan mektupla aynı zamanda, büyük olasılıkla 60 yıllarında roma’dan yazıldı. onesimus’un kendisi koloseliydi ve oraya tihikus’la birlikte döndü.

sonraki mektup;

(bkz: ibranilere mektup)

(bkz: incil)

mektubun içeriği;

grek asıllı olan titus uzun süre pavlus’la çok yakın bir işbirliği yapmıştır. pavlus yaymakta olduğu öğretiyi ileri gelen inanlılarla gözden geçirmek için kudüs’e gittiğinde titus’u birlikte götürür. titus, bir kez de korint’te pavlus’un temsilcisi olarak çıkıyor karşımıza. bu mektubun yazıldığı tarihlerde ise girit’teydi. bu yöredeki inanlı topluluklarının ortaya çıkışında pavlus’la yakın işbirliği içinde olduğu anlaşılıyor. titus, pavlus’un ayrılmasından sonra geri kalan işleri düzene sokma ve her kentte oluşan topluluğa ihtiyarlar atama görevini yüklenir.

pavlus’un titus’a verdiği görevi göz önüne alırsak, inanlılar topluluğunu güdecek önderlerde bulunması gereken özellikleri burada tekrarlaması pek şaşırtıcı olmamalıdır. pavlus sağlam öğretiye ve tutarlı davranışlara duyulan ihtiyacı açıkça vurguluyor. öğreti ve davranışlarında önemli sapmalar gösteren giritli birçok din öğretmeni, bu konuların tekrar tekrar gündeme gelmesine neden olmuş olabilir.

sonraki mektup;

(bkz: filimun a mektup)