confessions

melankomik

- Yazar -

  1. toplam entry 9888
  2. takipçi 3
  3. puan 201145

melankomik

melankomik
"ulan yetmiyor hiç birşey yetmiyor, olmuyor anlaşılmıyor başlamıyor bitmiyor görüyorum görmüyor bilmiyorum biliyor susuyorum duymuyor yürüyorum yoruluyorum bakıyorum bıkıyorum aynı yer ... acaba ölürken olsun dudaklarım tebessüm edebilecek mi göremediklerine, özlediklerine, kavuşamayacaklarına"

karanlık oda

kalp

melankomik
nedendir bilinmez hep aşkı anlatırken kalpler çizilir. kalbini verir insan, kalbi kırılır. insan kalbiyle mi sever?
ama sağa sola sallanırken kendinizi bir parça jöle kadar halsiz ve çaresiz hissettiğiniz an varlığını hissettiğiniz tek organınızda o oluyor. özleyince yanan, ağlayınca donan, o gülümseyince kuş olup uçan o..

seni çok özledim

melankomik
gerçek ayrılığı, sevip de ayrı kalmak zorunda kalmanın insanı günden güne yiyip bitiren, kendine bile yabancılık çekmesine sebebiyet verebilen, kaldırmak için bir insanın gücünden çok daha fazlası gereken o tuhaf duyguyu yaşamayanlar, ne kadar uğraşsalarda anlayamazlar onu..

"seni çok özledimm"

sitem

melankomik
sevdiğiniz insandan aynı zamanda nefret de ettiğinizi size farkettirebilecek olan tuhaf bir his.. eğer onun için ölmeyi göze alabilecek kadar çok seviyorsanız, nefretinizde onu öldürmek isteyecek kadar büyük olacaktır.. korkutmasın sizi.

özlemek

melankomik
yaşam destek ünitenizin fişi çekilmiş gibi hissetmeye başlarsınız bir noktadan sonra kendinizi, aldığınız her nefes, attığınız her adım acı verir.. günler uzar, takvimler küser size.. içinizde minik bir kuş can çekişir, minik yüreği dayanamaz acılara, kafesinden çıkıp uçmak ister o’na doğru, parmaklıklara çarptıkça kanar onun minik kanatları, damla damla akar kanları, içiniz yanar işte, özlersiniz. sadece özlersiniz..
331 /

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol