melankomik

sırf 4. golden sonra yunanlıların yüzündeki o muhteşem ifadeyi görmek için bile izlenmeye değecek olan maçtır.

2. golden ve yunanistanın kaçırdığı iki golden sonra sadece şanslı olduğumuzu düşünüyordum ama 3. ve, hele ki 4. golden sonra almaya başladığım zevk bunu düşünmeme bile engel olmuştu çoktan.

ve kalemizin içinin çöplüğe döndüğü bu maçın ardından uefa’dan nasıl bir ceza gelecek onu çok merak ediyorum.

maçtan sonra nereye sokulduğu merak ettiğim pankart. en münasip yerde olmalı şu an.

(bkz: aferin iyi düşünmüşsünüz)

#516853

bu okuyucular sözlüğe geldikten sonra sanırım şöyle şeyler yaşanacak.

başlık: hedehodo

entry: yeni bir okuyucu. hoşgelmiş. güzel entryler okuması dileğiyle..

amatör ruhla profesyonelliğin çakıştığı nokta oluyor işte bu değerli okuyucularım benim. başka bir entryde görüşmek üzere. sağlıcakla kalın.

(bkz: shemale)

mythilly:
xxx kim lan

(’.’):
neyse iyi değilim sanırım

mythilly:
ihtiyat ne lan

(’.’):
ben de düşündüm söyledikten sonra

(’.’):
iltihap

(’.’):
ilahiyat

(’.’):
ihtimat

mythilly:
iyi geceler

(’.’):
fuck you

mythilly:
sensin o lan

mythilly:
göt

(’.’):
ben de seni seviyorum

mythilly:
muck


kendisiyle neden normal insanlar gibi konuşamadığımızı merak ettiğim insan(?).

edit: bu bir konuşma metni. arka arkaya hepsi. derleme değil.

bilgiçlerin her ay girdikleri entry ve aldıkları oy miktarıyla orantılı olarak sözlük yönetimine ödedikleri para.

daha doğru düzgün bir yere konulması gereken bir buton. ya da uçaklardaki gibi üstünde bi kapak falan olsun. yanlışlıkla basılabilitesi yüksek bir yerde duruyor. az önce sildim mesela. bana mesaj gönderen her kimse tekrar göndersin.

pelagehatun · (1)
seni seviyom lan it · (2)

bilgiçlerin entry yazmayı bırakıp mesajlaşmakla uğraşması sonucunda sözlükte yaşanan entry kısırlığına çare olur umuduyla an itibariyle uygulanmaya başlanmış olan karardır. açıkça söylenmesi gerekirse eğer; evet yonjanın günlük 8 mesaj sınırı örnek alınmıştır. bir bilgiç bir günde en fazla 10 tane mesaj gönderebilecektir. geri kalan zamanınıysa entry kasmakla, sözlüğe yararı dokunacak şeyler yapmakla geçirecektir. şu an tasarı aşamasında olan bir diğer konuysa bilgiçlerden vergi alınması..

uykusunun geldiğini farkedip şaşıran(?) insan(!) repliği.

- ne oldu şekerim saat kaç daha.
+ eee..şekerim yatıyorum ben. yarın erken kalkcam.

(bkz: oha uykum gelmiş)

yayinda kim var (1)
imphotep (2)
yayinda niye kimse yok (1)

[uyarı: yüksek dozda spoiler içerir. filmi henüz izlememiş olanların erişmeyecekleri yerlerde saklanmalıdır.]

öncelikle; filmi izlemeden önce okuduğum, duyduğum onlarca eleştirinin de etkisiyle filmi yeterince rahat izleyemediğimi söyleyerekten eleştirmeye başlıyorum.

daha filmin ilk sahnelerinde -pers elçilerinin spartaya gidişlerinde spartalılarla konuşurken spartalılara, kadınların sizin yanınızda konuşmasına nasıl izin verirsiniz siz aaa oha falan oldum şeklinde tepki vermesi ve spartalıların da onlara ders niteliğinde cevaplar vermesi mesela- filmde kimin hangi role oturtulmaya çalışıldığını anlayabiliyorsunuz..

sonra din adamları. resmen canavarlar. eciş bücüş insanlar. kendi menfaatleri için ülkelerini satıyorlar. sahtekarlar. ve din gelişmenin önündeki en büyük engel..

ve kralımız leonidas isyan bayrağını çekip topladığı 300 adamla savaşa gidiyor. sonra persliler. persliler insanlıktan çıkmış barbarlar. geçtikleri şehirlerdeki insanları kesip biçiyorlar, kimseye acımıyorlar. falan filan. ayrıca persli rolünde oynamaları için bu kadar çirkin, tipsiz, suratsız insanı bir araya toplamak için de çok uğraşmış olmalılar diye düşünüyorum. spartalılar ise son derece yakışıklı ve zeki insanlar.

filmde iyiyle kötü arasında çok derin bir uçurum var. en az masallardaki kadar.
mesela bir sahne:

xerxes- zaferim için kendi adamlarımı bile öldürürken düşmanlarımı ne kadar korkunç bir sonun beklediğini tahmin edebilirsin…
leonidas- ben ise adamlarımdan birisi için ölürüm. (sinemada alkış efekti)


sonra efendim, savaş sahneleri; filmi izlenir kılan tek şey zaten. ama ilk çatışma sahnesinde akıllara takılabilecek çok atlama var. pers ordusu ilk göründüğünde spartalıların önünde yüzbinlerce kişilik bir karınca sürüsü gibi neredeyse; ve uçurumdan tarafa olanlar ise spartalılar. ama bir çatışma yaşanıyor. spartalılar kontratağa kalkıyorlar coşuyorlar kaptırıyorlar doğruyorlar bayağı bi persliyi. sonra bakıyorsun ki ortalıkta kimse kalmamış. kalan birkaç persli de korkup uçurumdan aşağı atlıyor nasıl oluyorsa.. sonra efendim ilk çatışmanın ardından göğün oklarla dolup karardığı spartalıların kalkanlarını kullandıkları şu sahnede; persliler neden bütün okları aynı atıp sonra hiç ok atmıyorlar? o milyonlarca ok bir tane adam bile yaralayamıyor sonuçta. hiç bir perslinin aklına ok atmak gelmiyor mu? persliler fair play ruhuyla mı oynuyorlar?

sonra diyaloglar. tam bir hollywood filmi.

- yorulmuş görünüyorlar onlara biraz su verelim hadi. (ardından perslileri denize dökerler)

- xerxes : ayaklarıma kapanırsan seni bütün yunanistanın kralı yaparım
- leonidas: bak bu iyi bir öneri. ama şu kapanma işi biraz zor görünüyor. anlarsın. az önce senin adamlarını hallederken bacağıma fena halde kramp girmiş. (auhauhaa)

peeh!


başka…
savaş sırasında birbirlerine yardım eden spartalıların sanki arkalarında yüzbinlerce düşman yokmuş gibi başladıkları teşekkürleşme seramonilerinin yarattığı duygusal ortamın hep bir pers baltasıyla kesilmesi yaratılan o güzelim savaş atmosferinin içine ediyor resmen. yapmayın kardeşim şunu ya. sonra teşekkür edin.

(bu arada spartalıların ilk çatışmanın sonunda öldürüp üst üste yığarak bir dağ oluşturdukları cesetler gerçekte öldürdüklerinin onda biri bile değil)

bir anekdot: astinos kişisinin arkadaşıyla birlikte gaza geldikleri bir anda neredeyse yüzlerce persliyi çatır çutur keserken, arkasından gelen adamların bile arkasını dönüp bakmadan kafalarını koparabilirken, çatışma bitip de ortamın duygusallaştığı sırada ayakta beklediği bir anda arkasından dört nala gelen atlının sesini duymuyor; ve bu kişi astinosun kellesini alıp götürüyor. haydaa…
sonra acı bir tablo. gözyaşları falan.. şair burada bizim duygulanmamızı istiyor. kusura bakma ama ben bu sahneye duygulanamam kardeşim. salak mıyım ben?! (of yine sinirlendim bak)


ayrıca savaşa giderken bile sırf duygusallığa yer vermemek amacıyla karısından bir seni seviyorumu bile esirgeyen kral leonidasın filmin sonunda aşkım aşkım diye ağlaması, başını taşlara vurması beni şaşırttı şahsen. ve en son sahnesinde de aşktan dem vurmaya, bizi duygulandırmaya çalışan bir hollywood filmi olarak misyonunu tamamlayıp her şeye rağmen kalbimizde ve aklımızda derin izler bırakarak bitiyor diyebilirim yine de..

300 adam öldüğüyle kalıyor. arkadan 30000 adam geliyor. ve gördüğüm kadarıyla onlar da don giymişlerdi. savaşı kazanırlar yani. yönetmenin istediği gibi aklımda soru işareti falan kalmadı film biterken.

bu arada afialtes’i amerikan filmlerindeki, arkadaşları tarafından dışlanıp onlara tuzak kuran küçük çocuklara benzettim. kaldı ki o geçidi bulmak için afialtes’e ihtiyaçları mı vardı ama neyse yeter çok eleştirdik, biraz da övelim. bir senaryosu bile olmamasına rağmen efektler, kullanılan renkler muhteşem. özellikle savaş sahneleri…şimdiye kadar gördüğüm en güzel koreografileri bir arada görme fırsatı buldum. dalgın bir anınıza gelince sizi allah allah nidalarıyla koltuktan hoplatabiliyorlar. hepsi bir yana, yönetmenin dediği gibi ; bir film olarak izlemekten çok bir çizgi roman olarak izlemek lazım sanırım. yapamadım ben.


not: sivri zekâlının biri çıkar da istanbul’un fethini de bu şekilde anlatmaya kalkar bir gün. işte o zaman üzülürüm.


edit: bu arada şu immortals dedikleri adamlar resmen ninjaydı be!

edit2: persli persli diyip durmuşum ama pers onun adı. yok persli diye bir şey.

sebnem ferah bilgic olsa olabilecekler · (9)
olamaz mi · (1)
olmaz mi · (1)

melankomik (2. nesil bilgic) *

#514967

insanı sersemleştiren, keşke hiç uyumasaydım dedirten, hata gibi bir şey. ama mecbur kalırız yaparız çoğu zaman.

(bkz: doğan görünümlü şahin)

nasıl bir şey olduğunu unuttuğum duygu. güzel olmalı herhalde.

(bkz: kaju)

(bkz: şirinlerin üremesi)