yunus emre siiri.
ben dert ile ah ederdim
derdim bana derman imiş
ister idim hasret ile
dost yanımda pinhan imiş
nerde deyi fikrederdim
göğe bakıp şükrederdim
dost benim gönlüm evinde
tenim içinde can imiş
sanırdım kendim ayrıyım
dost ayrıdır, ben gayriyim
beni bu hayale salan
bu sıfat-i hayvan imiş
insan sıfatı, kendi hak
insan durur hak, doğru bak
bu insanin suretine
cümle alem hayran imiş
her kim o insani bile
hayvan ise insan ola
cümle yaratılmış kula
insan dahi sultan imiş
tevhit imiş cümle alem
tevhidi bilendir adem
bu tevhidi inkar eden
öz canına düşman imiş
insan olan buldu hak’i
meclis onun, odur saki
hemen bu biçare yunus
aşk ile bil ayan imiş
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?